متن رو بردم پیش یکی از دوستان تا نظرش رو بشنوم. ایام فاطمیه بود داشتم روی همین موضوع کار می کردم.

هنوز نوشته ام تو دستش خوب جا نگرفته بود که با اخم گفت: چرا نوشتی به مناسبت وفات. اصلا حواسم نبود.

مثل برق گرفته ها شدم. اشک تو چشام جمع شد. از دست خودم به خاطر  بی توجه ی به این مسأله کلافه شدم. نمی دونستم باید چه کار کنم....

شهادت ....

رفتم و نشستم ایام فاطمیه روی زندگی بانو بعد از پیامبر(ص) کار کردم.

مدتی نگذشته بود که دیگه روضه کوچه مثل قبل نبود.

امروز ایام فاطمیه شروع شد و دل، سیاه پوشِ بانوی عالمیان است.