آغاز من ، تو بودی و پایان من تویی
 آرامش پس از شب توفان من تویی
حتی عجیب نیست، که در اوج شک و شطح
            زیباترین بهانه ایمان تویی
احساسهایی از متفاوت میان ماست
    آباد از توام من و ، ویران من تویی
آسان نبود گرد همه شهر گشتنم
     آنک ، چه سخت یافتم :" انسان " من تویی
پیداست من به شعله تو زنده ام هنوز
       در سینه من ، آتش پنهان من تویی
هر صبح ، با طلوع تو بیدار می شوم
         رمز طلسم بسته چشمان من تویی
 

هر چند سرنوشت من و تو ، دوگانگی است

     تنهای من ! نهایت عرفان من تویی